Innowacyjność polskiej gospodarki jest jednym z głównych celów wpisanych w Narodowy Plan Rozwoju 2004-2006. Jednym ze sposobów realizacji założeń dotyczących innowacyjności, zawartych w NPR, jest zwiększenie konkurencyjności gospodarki poprzez wzrost innowacyjności przedsiębiorstw. Celowi temu służyć ma ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. Nr 179, poz. 1484), która wprowadziła również pewne zmiany w przepisach podatkowych, które to zmiany weszły w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Wskazana powyżej ustawa została zmieniona przez ustawę z dnia 12 maja 2006 r. o zmianie ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 107, poz. 723), która weszła w życie dnia 5 lipca 2006 r. Od dnia wejścia w życie ustawy znowelizowane przez nią przepisy podatkowe obowiązują z mocą wsteczną od początku roku 2006.
Nowelizacja tworzy korzystniejsze dla przedsiębiorców przepisy w zakresie ulgi podatkowej na zakup nowej technologii poprzez:
· wyłączenie ulgi podatkowej na zakup nowej technologii spod regulacji europejskich dotyczących pomocy publicznej,
· udostępnienie jej wszystkim przedsiębiorcom na takich samych warunkach, bez tworzenia grup uprzywilejowanych.
Ma to ułatwić przedsiębiorcom dostęp do nowych technologii i wspierać prace badawcze odpowiadające potrzebom gospodarki.
Definicja nowych technologii
Ustawa o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej zawiera definicję nowych technologii. Za nowe technologie uważa się wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnych i prawnych, w szczególności wyniki badań naukowych i prac rozwojowych, która to wiedza umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalonych wyrobów lub usług i która nie jest stosowana na świecie dłużej niż 5 lat.
wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnych i prawnych, w szczególności wyniki badań i prace rozwojowe nabyte przez podatnika od jednostek naukowych.
Ujmując rzecz inaczej – nowe technologie to wiedza technologiczna w postaci wartości niematerialnych i prawnych, przede wszystkim licencji, praw do wynalazków, w tym patentów oraz know-how. Można je nabyć poprzez: zakup patentu (jeśli nowa technologia stanowi wynalazek zarejestrowany w Urzędzie Patentowym), względnie zakup pierwszeństwa albo prawa do uzyskania patentu, umowę licencyjną (sublicencyjną) na korzystanie z nowej technologii zarejestrowanej w Urzędzie Patentowym, a także umowę know-how, na podstawie której nabywane jest uprawnienie do korzystania ze stanowiącej tajemnicę przedsiębiorcy nowej technologii, niebędącej wynalazkiem, a stanowiącej określoną wiedzę technologiczną.
Instrumenty podatkowe w ramach ustawy
Ustawa o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej wprowadziła cztery zasadnicze instrumenty podatkowe, które ułatwiają korzystanie z nowych rozwiązań innowacyjnych:
Okres amortyzacji zakończonych prac uległ skróceniu z 36 miesięcy do 12 miesięcy.
Wydatki na prace badawczo-rozwojowe kosztem podatkowym
Poniesione przez podatnika (zarówno osobę fizyczną, jak i prawną) wydatki na rzecz prowadzonych prac badawczo-rozwojowych mogą zostać wliczone w koszty uzyskania przychodów, o ile nie mogą być one uznane za wartości niematerialne i prawne.
Ustawa o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej doprecyzowała w tym względzie dotychczasowe regulacje. Obecnie jedynym warunkiem zaliczenia kosztów prac badawczo-rozwojowych do kosztów uzyskania przychodów jest zakończenie ww. prac. Nie ma znaczenia rezultat, jakim zakończą się prace i czy ich efekt w postaci produktu lub technologii zostanie wdrożony do produkcji lub bezpośredniego zastosowania.
Nie jest również wymagane, aby wyniki prac znalazły odzwierciedlenie w przychodach przedsiębiorstwa, tzn. żeby przychody uzyskiwane w wyniku prowadzonych badań pokryły koszty ich przeprowadzenia.
Wydatki na zakup nowej technologii
Zgodnie z dotychczasowym brzmieniem ustawy, od 1 stycznia 2006 r. podatnicy mogli odliczać wydatki na nowe technologie od podstawy obliczenia podatku do wysokości i na warunkach określonych w rozporządzeniu Ministra Finansów uwzględniającym Wytyczne w sprawie krajowej pomocy regionalnej (Dz.Urz. WE C 74 z 10 marca 1998 r. oraz Dz.Urz. WE C 258 z 9 września 2002 r.).
Nowelizacja ustawy wprowadza tu dwie istotne zmiany związane z wskazaną już koniecznością wyłączenia ulgi podatkowej na zakup nowych technologii z europejskich regulacji dotyczących pomocy publicznej regionalnej. Po pierwsze, z przepisów podatkowych wykreślona zostaje delegacja do wydania rozporządzenia przez Ministra Finansów, a po drugie, poprzez zmianę definicji nowych technologii w tych przepisach, stworzona zostaje możliwość zakupu nowych technologii od wszystkich podmiotów, a nie jak na podstawie obecnego brzmienia ustawy, tylko od jednostek naukowych.
Ustawa o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej w swoim dotychczasowym brzmieniu umożliwiała odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków przeznaczonych na nabycie nowej technologii w wysokości:
Instrumenty podatkowe – VAT na usługi naukowo-badawcze
Do tej pory podatnicy prowadzący działalność naukowo-badawczą nie mieli możliwości odliczenia podatku VAT od nabywanych towarów i usług. Powodowało to zwiększanie kosztów prowadzonych działań badań naukowych. Od 1 stycznia 2006 r. wprowadzono VAT na usługi naukowo-badawcze; stawka wynosi 22%.
Oczywiście najkorzystniejsza byłaby stawka 0%. Jednak ze względu na dążenia Unii Europejskiej do ujednolicenia stawek podatku VAT w całej Europie mało prawdopodobne wydaje się wynegocjowanie przez Polskę takiej stawki. Dlatego też Polska będzie dążyć do wynegocjowania stawki preferencyjnej w wysokości 7%.
Anna Radziejowska
Katarzyna Kornosz
Powyższy artykuł w pełnej wersji został opublikowany w Biuletynie EIC, Maj 2006
Aktualizowała: Katarzyna Kornosz, EIC Warszawa
16.11.2006
Made by Webprovider