21 kwietnia 2009 r. Komisja Europejska przyjęła raport oraz tzw. Zieloną Księgę dotyczące funkcjonowania obowiązujących obecnie przepisów w sprawie jurysdykcji sądów oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach cywilnych i handlowych, czyli rozporządzenia Rady nr 44/2001, znanego jako „rozporządzenie Bruksela I".
Zdaniem Komisji nadszedł już właściwy moment na wprowadzenie na terenie Unii Europejskiej swobodnego przepływu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych, w oparciu o wzmocnioną wzajemną uznawalność orzeczeń sądowych przez odpowiednie władze w poszczególnych państwach Unii Europejskiej. Dzięki takiemu wzmocnieniu obywatele oraz przedsiębiorcy mają uzyskać łatwiejszy dostęp do zagranicznych sądów.
„Rozporządzenie Bruksela I" koncentruje się na dwóch zasadniczych kwestiach:
- w którym z państw członkowskich UE są sądy właściwe do rozpatrzenia danego sporu oraz
- w jaki sposób orzeczenie wydane przez sąd danego państwa będzie uznane i wykonane w innym państwie Unii Europejskiej.
Raport ocenia 7 lat stosowania rozporządzenia, Zielona Księga zawiera natomiast przegląd możliwych rozwiązań przedstawionych w nim problemów. Najważniejsze z nich to ciągłe istnienie przeszkód dla swobodnego przepływu orzeczeń sądowych oraz konieczność zapewnienia pełnej ochrony praw obywateli i przedsiębiorstw toczących spory ze stronami z innych krajów unijnych. Opublikowane przez Komisję Europejską dokumenty mają za zadanie wywołać dyskusję nad możliwością wprowadzenia zmian do europejskiego systemu uznawalności i wykonywania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych, a w konsekwencji doprowadzić do ulepszenia tego systemu zgodnie z zasadami dotyczącymi europejskiego wspólnego rynku.
„Rozporządzenie Bruksela I" ma zastosowanie w sprawach cywilnych i handlowych, z wyjątkiem spraw podatkowych, celnych i administracyjnych. Nie obowiązuje ono również w określonych obszarach prawa cywilnego, takich jak status czy zdolność prawna osoby fizycznej, sprawy małżeńskie, testamenty i spadek lub bankructwo. Rozporządzenie dotyczy sytuacji, gdy np. polska i niemiecka firma decydują, że wszelkie spory dotyczące zawartej przez nich umowy będą rozpatrywane przez sąd znajdujący się w Warszawie.
Made by Webprovider